Koty niebieskie od dawna uchodziły za szczególne zjawisko. Rosyjski kot niebieski miał swoje miejsce na europejskich dworach książęcych już w XVII wieku. Mówi się o tym, że rosyjskie koty niebieskie były ulubieńcami carów ruskich.
Koty rosyjskie niebieskie mają przemiły charakter. Usposobienie mają żywe i łatwo nawiązują kontakt z otoczeniem. Nie są jednak kotkami nadmiernie ruchliwymi, ani absorbującymi..
To kotki z dużą klasą i ich zachowanie jest bardzo wyważone. Nie sprawiają kłopotu swoją ruchliwością. Lubią oczywiście pospacerować po półkach w domu i pozaglądać do szafek ale przemieszczają się z wielkim wyczuciem i gracją, na ogół więc nie zdarza się aby podczas swoich spacerów niszczyły cokolwiek.
Osobiście trudno mi było uwierzyć w takie informację gdy czytałam o nich w opisie rasy do momentu dopóki w moim domu nie zawitała pierwsza rosyjska kotka. Ismena w trakcie swojego już ponad dwuletniego pobytu w domu jak do tej pory strąciła i potrzaskała jedną filiżankę, która stała na szafce w kuchni. Randinki ulubionym zajęciem jest wyrzucanie ubrań z szafy (to jedyny bałagan jaki kotka robi w domu). Kiedy uda jej się dostać do szafy staje na półce i łapką wyrzuca to wszystko co znajduje się na półce poniżej. Wystarczy jednak dobrze domknąć drzwi szafy i po kłopocie.
Kotki rosyjskie lubią porozmawiać ze swoim opiekunem. A mają wyjątkowo miły i dźwięczny głos.
Z moich kotek Ismena jest bardziej gadatliwa. Randia odzywa się o wiele rzadziej. Obie kotki mają bardzo przyjemny głos. Nawet jak dopominają się o wypuszczenie na balkon (spacery po balkonach to ulubione zajęcie kotek, oczywiście zawsze odbywają się pod opieką opiekuna) nie są zbyt natarczywe ani przykre.
Kotki rosyjskie są bardzo przywiązane do opiekuna, to przywiązanie do człowieka jest wręcz zadziwiające. Towarzyszą swojemu opiekunowi w wielu czynnościach dnia. Nie lubią zostawać same w domu. Oczywiście w miarę dobrze znoszą kilkugodzinną samotność w ciągu dnia ale jeśli miałyby wybór wolałyby z pewnością aby ktoś z ukochanych ludzi lub zwierząt był cały czas w pobliżu. Początkowo Ismena sama królowała w domu (od października 2006 roku). Czuła się jednak nieco osamotniona. Po powrocie do domu trzeba było kotka długo przytulać i głaskać bo bardzo tego dopraszała się po paru godzinach samotności. W końcu zapadła decyzja by do domu przyjąć drugą kotkę i w grudniu 2007 roku do domu zawitała druga kotka Randia. Teraz patrząc na obie kotki wiem, że była to bardzo dobra decyzja. Kotki bardzo szybko zaakceptowały się nawzajem (ich przywiązanie można obejrzeć na zdjęciach w galerii). Doskonale dotrzymują sobie towarzystwa. Razem śpią, bawią się. Ostatnio nawet razem wychowują kocięta.
Kotki rosyjskie niebieskie są niezwykle troskliwymi i ofiarnymi matkami. Troszczą się nawet o prawie dorosłe kocięta w wieku 5 czy 6 miesięcy. Kocury biorą czynny udział w życiu rodzinnym. Akceptują kocięta i opiekują się nimi.
Kotki w zachowaniu płciowym są podobne do kotów orientalnych, co objawia się częstymi rujami połączonymi z głośnymi zalotami oraz dużą liczbą młodych w miotach, które zresztą bez kłopotów wychowują.
Być może, że to podobieństwo ma związek z eksperymentami prowadzonymi zaraz po drugiej wojnie światowej przez panie Langberg z Danii i Olsson ze Szwecji, które krzyżowały koty rosyjskie niebieskie ze syjamskimi i orientalnymi. Ta przejściowa hybrydyzacja rasy utrwaliła jej instynktowne zachowania się i zapobiegła objawom degeneracji występującym u innych ras.
Wygląd kota rosyjskiego
Koty rosyjskie niebieskie mają drobną budowę kości, ciało smukłe, ale muskularne i wydłużone, a ruchy eleganckie.
Głowa jest klinowata, krótka, bez ostrych konturów, osadzona na długiej i prostej szyi.
Nos jest prosty i tworzy z profilu linię wypukłą; poduszeczki z wąsami są uwydatnione przez lekkie zagłębienie.
Oczy duże, w kształcie migdałów, powinny być szeroko rozstawione i intensywnie zielono zabarwione.
Uszy są duże i na wierzchołku zaostrzone, u nasady szeroko otwarte i wysoko osadzone. Małżowina uszna jest cienka i prawie przezroczysta.
Kończyny są długie i smukłe, zakończone wąskimi i owalnymi łapami.
Ogon u nasady powinien być niezbyt gruby, długi i cienko zakończony.
Futro kota rosyjskiego niebieskiego jest gęste i krótkie, jedwabiście miękkie i nieco pluszowe. Jest to wynikiem obecności dwóch rodzajów włosów – okrywowych i gęstego podszycia, przy czym oba rodzaje włosów powinny być mniej więcej tej samej długości. Futro zawsze trochę odstaje od ciała; ściśle przylegające jest uważane za wadę. Futro odmiany niebieskiej powinno być równomiernie jasnoniebieskie, przy czym końce włosów powinny srebrzyście połyskiwać. Białe lub ciemne paski są niedopuszczalne, a cieniowania, tak jak okrągła głowa, niepożądane.
Nowością są rosyjskie koty niebieskie w kolorze białym. Ta urocza odmiana barwna została przywieziona do Europy z Australii. Podobno trwają próby wyhodowania czarnej odmiany rosyjskich kotów niebieskich.
Tekst przygotowany częściowo w oparciu o: U. Herrscher, H. Theiling Rasy kotów. Multico Oficyna Wydawnicza Warszawa 2000.